Oktober: Buy nothing new-maand

Het is weer oktober en dus internationale Buy Nothing New-maand. Voor sommige mensen een enorme uitdaging, anderen doen eigenlijk al niet anders. Ik ken zelfs mensen die al heel lang überhaupt niets hebben gekocht, omdat ze genoeg hebben. Een voorbeeld is Gerhard Hormann, met wie ik onlangs een lang gesprek had. Wat hij in dat gesprek ook zei, en dat vind ik zelf echt een heel mooi uitgangspunt: ieder mens heeft het recht inconsequent te zijn. Dus 'buy nothing new' mag voor mij een inspiratie zijn, geen dogma.

Toch ga ik het wel proberen, en liefst probeer ik helemaal niets te kopen behalve levensmiddelen. Ik zal, net als vorig jaar, aan het eind van de maand verslag doen van mijn pogingen. Wie heeft er zin om mee te doen en via facebook uitdagingen, experimenten en trotse momenten te delen?

Amsterdam ZZP-event

Afgelopen week was ik bij de afsluiting van de pilot Amsterdam ZZP - een netwerk van zzp'ers om elkaar te inspireren, te bevragen en te helpen. Het was opgezet met behulp van de gemeente en op deze voorlopig laatste netwerkbijeenkomst werden de eerste resultaten teruggekoppeld.

Voor mij voorziet zo'n platform in een enorme behoefte, al was het maar om te kunnen sparren met andere zzp'ers over de dingen waar je tegen aan loopt. We hebben in workshops gebrainstormd over hoe we dit platform zelfs nog verder konden brengen, en er zijn hele mooie oplossingen genoemd. Samenwerken komt dan wel naar voren als belangrijkste behoefte voor zzp'ers. Maatschap, coöperaties of diensten uitruilen; alles leidt tot meer gebruik van elkaars talenten. Daarom overweeg ik ook om één keer per week naar seats-to-meet te gaan hier in de buurt. Vooral om inspiratie op te doen en nieuwe mensen te leren kennen, en wie weet leidt het ook wel tot mooie samenwerkingen.

Opdrachtgever

Meestal zit ik aan de ontvangende kant van de tafel en heb ik tegenover mij een opdrachtgever die aangeeft wat hij of zij van mij verwacht. Meestal vraag ik dan nog even door, om zeker te weten dat ik iets doe wat écht gevraagd wordt. Sinds vorige week heb ik mogen ervaren hoe het is om aan de vragende kant te zitten.

Ik ben namelijk gevraagd om opdrachtgever te zijn voor een groep studenten van een hogeschool, die zich willen (of moeten, dat is op school nooit zo duidelijk) bekwamen in social media strategieën. Zij gaan daarvoor een rapport schrijven voor de website van Kees en mij, circulairestad.org. Ik heb een gastcollege gegeven en kort verteld wat ik van ze verwacht. Het bleef heel stil en daar werd ik een beetje nerveus van. Zouden ze me echt begrijpen? Ik heb dus nog wat meer verteld, en na weer een stilte nog maar wat meer. Ik begrijp nu hoe opdrachtgevers zich soms moeten voelen als freelancers
weglopen met een opgewekt "komt voor elkaar!" zonder een vraag te hebben gesteld.

Nee, ik blijf mijn opdrachtgevers lekker doorzagen over wat ze willen. En dat rapport... ik ben heel benieuwd!

Bijbaantje

Het leven als zelfstandig schrijver is voor mij het perfecte leven. Ik geniet van de vrijheid, van het sparren met opdrachtgevers en vooral heel veel van het schrijven zelf. Ik geniet zelfs van de administratie! (Die gelukkig heel makkelijk is met mijn online boekhouder). Het enige dat ik mis, is het vrijblijvende en luchtige contact met mensen, het gebabbel over het weer of het laatste nieuws.

Daarom heb ik bedacht dat ik voor een halve of hele dag wel in een winkel zou willen staan. Het eerste dat in me opkwam was natuurlijk een boekhandel. Maar via via raakte ik in gesprek met een vrouw die bij een klein winkeltje in de Jordaan werkt, waar ik vroeger veel kwam. Een winkel tjokvol curiosa, antiek en kitsch. Vol gebloemde bordjes, porseleinen knoppen, mooie notitieboekjes en gedeukte blikken. Ik heb gevraagd of ze nog iemand konden gebruiken en het antwoord is ja. Dus nu ben ik elke week in dit heerlijke winkeltje te vinden en geniet ik volop van praatjes over het weer.

PS Alles in deze winkel is voor mij koopwaardig, maar ik weet mezelf goed te beheersen ;-)