Toen ik na mijn studie begon met werken, kon ik me niet voorstellen dat ik ooit zou stoppen met leren. Ik heb inderdaad in de jaren daarna nog verschillende studies gedaan, vaak naast mijn werk. Ook via mijn werkgever heb ik verschillende cursussen gevolgd. Nu ben ik zelfstandige, en mag ik zelf zorgen dat ik bijblijf.
Gelukkig is dat tegenwoordig geen opgave meer. Het internet biedt duizenden opleidingen en cursussen, zowel gratis als tegen vergoeding. Er zijn zelfs universitaire studies te volgen:
MIT heeft een groot deel van het curriculum online staan. Ook
Alison heeft cursussen waar je een certificaat voor kunt aanvragen, en een mooie Nederlandse site met cursussen is die van de
Open Universiteit of het meer toegankelijke
leren.nl.
Je kunt dus op verschillende manieren goedkoop leren. Maar wat ik merk is dat het niet altijd blijft hangen wat ik leer. Misschien ben ik het 'studeren' wat verleerd, of is de manier waarop de informatie aangeboden wordt niet duurzaam genoeg. Ik maak bij een online cursus geen aantekeningen, zie geen docent die de stof op een interessante manier vertelt en het is nogal gericht op zenden en informeren. Ik wil graag wat actiever met informatie bezig, en doe daarom daarnaast ook intervisie. Als iemand nog ideeën heef over duurzaam leren, dus dat het geleerde ook echt blijft hangen, dan hoor ik het graag!
De inleiding door Marcel van Driel was al zo inspirerend dat als ik daarna weg had gemoeten, het geld niet verspild was. De kern van zijn verhaal: als je wilt doen wat je leuk vindt, doe het dan 66 dagen achter elkaar, dan is het een gewoonte geworden. Gecombineerd met "500 woorden per dag is een boek in het jaar" ben ik nu elke dag een stukje verder aan het schrijven aan mijn boeken. Elke dag een stapje!
